Archive for the ‘Życie osobiste’ Category
Henryk Wieniawski niewątpliwie był pozytywną postacią. To człowiek, dla którego muzyka była drugim imieniem. Był on świetnym kompozytorem i skrzypek, który od dziecka chciał kształcić się sam. Pierwsze dźwięki, które usłyszał sprawiły, że już zawsze chciał je słyszeć i chciał, aby inni je słyszeli. Dla niego muzyka była jak poezja, dlatego musiała być pełna liryczności oraz wzbudzać refleksje. Tylko w ten sposób miała ona jakiś sens. Jednak autor często podkreślał, że nie mogła ona być wolna od ryzyka. Uważał on, że, aby stworzyć coś naprawdę dobrego, trzeba zaryzykować. Jak widać to ryzyko w jego przypadku przyniosło pozytywne skutki. Nawet dziś wielu światowych krytyków uważa go za wielkiego człowieka, a szczególnie jego muzykę. Wieniawski na pewno należał do grupy znakomitych wirtuozów, dla których gra na skrzypcach było jak zjedzenie bułki o poranku. Znał on na pewno swoje mocne, jak i słabe strony, dlatego pierwsze uwydatniał, a drugie starał się ukryć, chociaż co do Telego mistrza, to ciężko mówić o słabych stronach.
To, że wieniawski był indywidualistą wiedzą na pewno nie liczni. Jednak należy spojrzeć na kilka aspektów, dzięki którym tak właśnie było. Przede wszystkim grał on na skrzypcach, a grał muzykę, którą tworzył. Robił on więc muzykę dla siebie. A jest to zachowanie iście indywidualne. Indywidualność wyrażała się także w jego wirtuozerii. Do dzisiaj niewielu jest, którzy mogliby dorównać muzyce Henryka Wieniawskiego. Jest to mistrz skrzypiec, dla którego muzyka była całym życiem. Skomponował on wiele wspaniałych koncertów, które grywane były na światowych salonach. Doceniła go szczególnie operowa cześć Rosji i innych krajów. Ważna była także jego zona, dla której nawet stworzył bardzo znany dzisiaj w operach utwór, który grany jest do Fausta. To najpopularniejsze zestawienie muzyki z aktorstwem. Aż trudno uwierzyć, że autor kształcił się sam w nieznanym Lublinie. Dzięki temu rozsławił on to miasto i nadał mu nowego imienia. Cała jego muzyka jest wielka, jak on sam był i jest wielką postacią.
Największą miłością Henryka Wieniawskiego była na pewno muzyka. Dzięki niej kompozytor był w stanie żyć i pokazywać się szerokiej publiczności. Dzięki muzyce przede wszystkim wyrażał siebie. Z tego względu widzimy, że jego dusza była niezwykle liryczna. Potrafił użyć także szybszych i ostrzejszych brzmień, a wszystko po to, aby pokazać, co mu w duszy gra. Muzyka pomogła mu także w wyrażeniu uczuć do swojej ukochanej i wyznaniu miłości. Stworzył on utwór zadedykowany specjalnie dla swojej ukochanej, która w późniejszym czasie stała się jego zoną. Utwór ten rozbrzmiewa dzisiaj bardo często, gdy wystawiany jest Faust. Jest to najpopularniejsze wystawienie, czyli piosenka Wieniawskiego oraz wystawienie Fausta. Utwór ten jako jeden z nielicznych grywa się razem z orkiestra, a czasami nawet fortepianem. Dzięki temu dodaje to nowych dźwięków i żywiołowości. Do dzisiaj jest to utwór, który uważa się za wyznanie miłości swojej zonie, którą całe Zycie bardzo kochał. Dzięki takim wydarzeniom muzyka ma sens.